Jezus onze toevlucht

‘Wat zit je dwars Sarah?’
Sarah kijkt op en ziet Rachel het dakterras op komen. Ze was hierheen gevlucht omdat ze zich onrustig voelde, zoals zo vaak de laatste tijd. Ze had vanaf dit hoge punt van het huis over de muren van Hebron gekeken. Verlangend naar het leven daarachter. Zou ze daar ooit nog vrij mogen rondlopen? ‘Ik voel me opgesloten,’ gaf ze toe. ‘Ik weet niet goed wat ik hier doe.’ Rachel kwam naast haar zitten. ‘Hoe ben je hier terechtgekomen, Sarah?’ vroeg Rachel. Sarah kijkt haar verdwaasd aan. Dat wist ze toch? Rachel vraagt verder. ‘Waarom besloot je om naar de vrijstad te vluchten?’
Daar denkt Sarah even over na. Haar vriendin Anna had haar verteld over de vrijsteden en haar ervan overtuigd dat ze daar heen moest gaan. Maar waarom ging ze eigenlijk? Ze kijkt Rachel aan. ‘Dit was mijn enige optie,’ zei ze toen. ‘Mijn enige kans op leven, hoop op een toekomst.’ Terwijl ze het zegt landen de woorden in haar hart en beseft ze dat ze heeft gevonden waar ze naar op zoek was. Dit was haar enige kans, haar enige hoop. Ze zocht toevlucht en dat heeft ze gevonden.

We zijn alweer bij het laatste deel van de blogserie over de vrijsteden van Israël. Mijn laatste deel dan hè, want ik weet dat er nog veel meer te leren en te lezen is over dit onderwerp. Dus als dit je interesseert ga dan zeker op zoek. In alle blogdelen was de hoop zichtbaar die de vrijsteden met zich meebrachten. Hoop op leven, op bescherming en dat voor iedereen. De grootste hoop die erin verborgen lag is echter dit: Jezus, onze toevlucht. Dat gaat over verzoening, over opnieuw beginnen, niet alleen maar samen. De ultieme hoop voor jou en mij. Niet alleen hier op aarde maar ook straks in de hemel.

Leven in ballingschap

We kijken even terug naar de vrijsteden en hoe dit werkte. Een doodslager die per ongeluk iemand had gedood kon zijn toevlucht zoeken in de vrijstad. Zodra hij daar binnen was, was hij veilig. Dat had wel gevolgen. De doodslager moest binnen de muren van de vrijstad blijven. Hij kon niet terugkeren naar zijn huis, zijn leven. Hij leefde eigenlijk in ballingschap. Maar wat was het alternatief? In de vrijstad kon hij leven. Daarbuiten was hij ten dode opgeschreven.

Leven wij ook niet in ballingschap hier op aarde? We leven wel in de wereld maar zijn niet van de wereld. We kijken uit naar ons echte thuis, waar we nu nog niet kunnen zijn. We zijn slechts onderweg. En natuurlijk kan je er hier wat moois van maken, en velen van ons doen en kunnen dat ook. Maar er zijn ook moeilijke en zware periodes in ons leven en dat is voor iedereen anders. Die momenten dat je meer aan het overleven bent. Dan kan het zeker voelen alsof je in ballingschap leeft. Toch, als je Jezus kent dan kan je je wel vrij voelen in Christus. En dan zijn we weer terug bij de vrijstad. De doodslager kon hier vrij leven, wellicht tussen de grenzen van de muren, maar wel vrij. Maar wat was zijn hoop? Waar kon hij naar uitkijken?

Wij als doodslager

1 Johannes 1:8
Indien wij zeggen dat wij geen zonde hebben, zo verleiden wij onszelven, en de waarheid is in ons niet.

Romeinen 3:10-12
¹⁰Gelijk geschreven is: Er is niemand rechtvaardig, ook niet één; ¹¹Er is niemand die verstandig is, er is niemand die God zoekt; ¹²Allen zijn zij afgeweken, tezamen zijn zij onnut geworden; er is niemand die goed doet, er is ook niet tot één toe.

We vinden een veilige plek bij Jezus maar dat maakt ons nog niet onschuldig. Niemand is goed en niemand is ook zonder zonde, zelfs niet één. In feite kunnen wij allen daardoor ook gezien worden als ‘doodslager’. Veel mensen vinden dat waarschijnlijk wat extreem. Maar is dat niet precies wat veel mensen ook bij God vandaan houdt? Ze geloven dat ze goed zijn, ze hebben God niet nodig. Maar de Bijbel leert ons dat niemand goed is, echt niemand. Je kunt nog zo je best doen, niemand is zonder zonde. In ons persoonlijke leven niet maar ook niet binnen de kerk. Hoe vaak gaat het daar niet fout? Christus is het hemelse Hoofd van de gemeente maar hoe vaak zien we niet dat de gemeente dit feit voorbij gaat en afdwaalt van Hem? Hoe vaak gaan wij zélf niet de fout in en verloochenen we Hem als Heer en Heiland van ons leven? Iedereen is daar schuldig aan. En daarom leven ook wij als doodslager in ballingschap hier op aarde. Maar gelukkig is er de verzoening. Dat was de hoop van de doodslager binnen de vrijstad en dat mag ook onze hoop zijn in dit leven.

Verzoening

Jozua 20:6
⁶En hij zal in dezelve stad wonen, totdat hij sta voor het aangezicht der vergadering voor het gericht, totdat de hogepriester sterve die in die dagen zijn zal; dan zal de doodslager wederkeren en komen tot zijn stad en tot zijn huis, tot de stad vanwaar hij gevloden is.  

De doodslager moest in de vrijstad blijven totdat de hogepriester van dat moment gestorven was. De hogepriester bracht dan met zijn sterven verzoening en genade voor alle doodslagers in een vrijstad. Bijzonder eigenlijk hè, hoe dat werkte. Waarom bedacht God dat zo? Waarom was het niet gewoon zo dat wanneer een doodslager tien of twintig jaar in een vrijstad had geleefd hij daarna terug mocht keren naar zijn thuis? Toch geloof ik dat we ook hierin iets kunnen zien van de goedheid en genade van God. Ik geloof ook dat dit principe van de vrijsteden en de verzoening na het sterven van de hogepriester een voorafschaduwing was van het sterven van Jezus voor onze zonden en hoe Hij daarmee verzoening bracht voor ons. Zoals voor de doodslager de weg naar zijn thuis vrij was bij het sterven van de hogepriester, is voor ons de weg tot God vrij door het sterven van Jezus. Die weg uit de vrijstad en voor ons nu die weg naar God toe kon en kan niet door goede werken of goed gedrag bereikt worden, daar was en daar is een offer voor nodig: het sterven van de Zoon van God. Nu, wanneer je Jezus leert kennen en aanneemt als jouw Heer en Redder dan is de weg tot God vrij voor jou. Per direct! We leven echter nog wel hier op aarde en nog niet bij Hem. Dus in zekere zin leven we nog steeds in ballingschap. Ons echte thuis, daar mogen we naar uitkijken. Straks als Jezus terugkomt dan is het moment daar dat we werkelijk naar huis mogen gaan. Maar het offer is gebracht, de weg is vrij, dat is een hoop die zeker is.

Veilig in Zijn armen

1 Johannes 2:24-28
²⁴Hetgeen gijlieden dan van den beginne gehoord hebt, dat blijve in u. Indien in u blijft wat gij van den beginne gehoord hebt, zo zult gij ook in den Zoon en in den Vader blijven. ²⁵En dit is de belofte die Hij ons beloofd heeft, namelijk het eeuwige leven. ²⁶Dit heb ik u geschreven van degenen die u verleiden. ²⁷En de zalving die gijlieden van Hem ontvangen hebt, blijft in u, en gij hebt niet van node dat iemand u lere; maar gelijk dezelve zalving u leert van alle dingen, zo is zij ook waarachtig en is geen leugen; en gelijk zij u geleerd heeft, zo zult gij in Hem blijven. ²⁸En nu, kinderkens, blijft in Hem, opdat wanneer Hij zal geopenbaard zijn, wij vrijmoedigheid hebben, en wij van Hem niet beschaamd gemaakt worden in Zijn toekomst.

Waar toen de vrijstad een veilige plek was vinden wij onze veilige plek nu bij Jezus. We zijn zelfs voor eeuwig veilig bij Hem. Maar zoals je toen veilig was door in de vrijstad te blijven ben je nu veilig als je bij Jezus blijft. Het vraagt om actie, het vraagt om geloof. Een levend geloof. Hoe kan je veilig blijven als je niet in Zijn armen blijft maar je omdraait en de wereld omarmt en alles wat in haar is? Als je een keuze maakt voor Jezus dan moet je vervolgens ook leven naar die keuze. Je kiest voor Hem dus je leeft voortaan voor Hem. Dat hoor je te zien in alles. In wie je bent en wat je doet, in hoe je leeft.

Galaten 2:20
Ik ben met Christus gekruist; en ik leef, doch niet meer ik, maar Christus leeft in mij; en hetgeen ik nu in het vlees leef, dat leef ik door het geloof des Zoons Gods, Die mij liefgehad heeft en Zichzelven voor mij overgegeven heeft.

Johannes 15:4-5
⁴Blijft in Mij, en Ik in u. Gelijkerwijs de rank geen vrucht kan dragen van zichzelve, zo zij niet in den wijnstok blijft, alzo ook gij niet, zo gij in Mij niet blijft. ⁵Ik ben de Wijnstok, en gij de ranken; die in Mij blijft, en Ik in hem, die draagt veel vrucht; want zonder Mij kunt gij niets doen.

Psalm 91:1-2
¹Die in de schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen. ²Ik zal tot den HEERE zeggen: Mijn Toevlucht en mijn Burcht; mijn God, op Welken ik vertrouw.

Veiliger dan in Zijn armen zul je het niet vinden. Jezus wil als een vrijstad voor je zijn. Maar dan moet je wel binnen de muren blijven. Als jij de grenzen overgaat dan ben je een makkelijke prooi voor de duivel. Bij Jezus ben je veilig. Blijf bij Hem, daar komt het op neer.

Jezus onze toevlucht 

Als je de betekenis opzoekt van ‘toevlucht’ dan kom je onder andere deze definitie tegen: plaats of persoon waar je bescherming kunt vinden. Jezus is onze toevlucht, oftewel, Jezus is Degene waar je bescherming kunt vinden, waar je veilig bent. Veilig in Jezus armen. Waar je troost kunt vinden en een plaats om te schuilen. Dat is echt thuis zijn. De plek waar je jezelf kunt zijn, waar je eerlijk kunt zijn tegen Hem maar waar Hij ook eerlijk mag zijn tegen jou. Als je bij Jezus je toevlucht zoekt dan zal Hij van jou de mens maken die Hij altijd al voor ogen had. De mens die Hij voor ogen had toen Hij jou schiep, toen Hij jou vormde in je moeders buik, toen Hij je zag opgroeien en toen Hij zag hoe jij een andere weg insloeg. Al die tijd had Hij voor ogen wie jij werkelijk mag zijn.

Ook dat hoort erbij. Het is voor iedereen, je mag komen zoals je bent maar dat wil niet zeggen dat je moet blijven wie je bent. God heeft iets voor ogen voor jou dat veel groter en mooier is dan jij kunt bedenken. Jij kunt die persoon worden en dat bereiken als je God de ruimte geeft om je te veranderen naar Zijn beeld. Dan ga je meer op Hem lijken.

De Redder in nood

Ik vond het bij deze laatste blog lastig om tot de kern van het onderwerp te komen. Maar er kwam een moment dat iets me opeens raakte, een helder moment. Want wanneer heb je toevlucht nodig? Als je het echt niet meer weet, als je niet weet waar je het anders moet zoeken. Als je misschien alles al geprobeerd hebt. Als alles verloren lijkt en je bevindt je in de duisternis. Dan is Jezus daar. Hij is letterlijk de Redder in nood. In de wereld kan je misschien ook wel je toevlucht vinden bij mensen of in dingen. Maar het zal nooit blijvend zijn. Nooit een moment van volledige rust of overgave. Bij Jezus is dat anders. Als je bij Jezus je toevlucht zoekt dan ben je thuis. Dan kan je rustig ademhalen. Dan is er werkelijk hoop voor de toekomst en hoop op leven. Het is alles wat je echt nodig hebt en alles wat je nergens anders zult vinden. Het Licht in de duisternis: Jezus onze Toevlucht.

Dit was het zesde en laatste deel van de blogserie over de vrijsteden van Israël. Het vorige deel was: bescherming van het leven. Bekijk hier alle blogs in deze serie: De vrijsteden van Israël.